20 december 2013

Benthemplein omgetoverd in kleurrijk en bijzonder Waterplein

Ons klimaat verandert. Door de opwarming van de aarde worden regenbuien steeds heftiger. Net als bij een moesson: heel veel water in een korte tijd. Dat water moet door de grond worden opgenomen of ergens weg kunnen. Omdat steden steeds steniger worden (verdicht bouwen in de stad waardoor minder groene ruimte over blijft en tuinen worden steeds meer één groot stenen terras), hoopt het water op en dat kan tot overstromingen leiden. Voor dat probleem is het 'Waterplein' een oplossing.

En waar plan je zo'n wateropvang beter dan in een toch al stenige omgeving met scholen, bedrijven, een theater en een kerk? En op een plaats waar toch al een saai plein ligt? Het Benthemplein dus, in de Agniesebuurt. Hier zou dus het eerste - als zodanig bedoelde - waterplein van Nederland komen.

Na succesvol overleg met bewoners, scholen, bedrijven en andere belanghebbenden werd vorig jaar gestart met het graaf- en sloopwerk.

Februari 2013: Er wordt een betonnen ombouw gemaakt. Het betonijzer wordt in elkaar gevlochten, waarna het beton kan worden gestort.

Gelukkig is een aantal grote bomen blijven staan. Die maken onderdeel uit van het definitieve ontwerp.

Zou hij het hebben over het werk of vragen wat de pot schaft vanavond?

Tijdelijke ondersteuning van de betonnen muur.

Juni 2013: Resten van het oude plein en grote betonnen rioleringsbuizen liggen opgestapeld om te worden afgevoerd.



De smallere buizen zijn van kunststof.

Lunchpauze op het uitgestorven plein.


Het wordt een mooi amfitheater. Zo is het ook bedoeld, want het bassin vult zich alleen in noodgevallen met water. De rest van de tijd dient het als ontmoetingsruimte, sport- en speelplein en buitentheater.

Nu nog afgesloten voor studenten van het Zadkine college, maar straks een fijne 'chillplek'.


De werkopzichter liet ons de plannen zien om een idee te geven van het uiteindelijke waterplein.

Afleiding voor studenten van het Grafisch Lyceum. Niet alleen het Benthemplein, maar ook de riolering onder de Heer Bokelweg ging op de schop.



Oude rioolbuizen maakten plaats...

voor nieuwe buizen. De hoofdleiding wordt nog steeds gemaakt van beton.

Het leven van alledag ging ondertussen gewoon door.

Zwaar werk. Mannen van beton.




Op 4 december werd het Waterplein feestelijk geopend.

Wat er rechts op de foto uit lijkt te zien als een grote kraan, is een basketbal korf. Als ze dat in de vorm van een hele grote kraan hadden gemaakt, was dat een mooi symbolisch beeld geweest.

Alexandra van Huffelen, wethouder Duurzaamheid, Binnenstad en Buitenruimte, sprak in de aan het plein gelegen gereformeerde kerk een groot aantal geïnteresseerden toe. Zij is trots op het plein, niet alleen vanwege de manier waarop zo wateroverlast wordt aangepakt, maar ook vanwege het multifunctionele karakter.

Onder de gasten was Florian Boer (links op de foto) die samen met collega's van De Urbanisten het plein heeft ontworpen. Rechts op de foto Daniel Goedbloed, opdrachtgever van het Waterplanproject namens de gemeente.

Chris van der Velden van het Hoogheemraadschap van Schieland en de Krimpenerwaard vertelde over de noodzaak van wateropvang in het versteende centrum.

Ook de mannen van beton waren aanwezig. Vast trots op hun werk, op 'hun' plein.

Hij mocht niet ontbreken bij de opening van het Waterplein. Wim Kuijken is namelijk deltacommissaris, de aanjager van het Deltaprogramma. Dit landelijke programma van rijksoverheid, provincies, gemeentes en waterschappen moet er voor zorgen dat Nederland droge voeten houdt en in de toekomst voldoende drinkwater heeft.


Symbolisch werden de sluizen opengezet.

Door het opendraaien van de kraan werd het plein beregend. Het was gelukkig niet zo koud dat het sneeuw werd.


Voor droge voeten moet je wel wat over hebben, want het mocht wat kosten: 4 miljoen euro, waarvan 1 miljoen is binnengehaald aan nationale en Europese subsidies (o.a. van het landelijk Innovatieprogramma Mooi Nederland). Maar je hebt dan ook wel iets bijzonders in de stad liggen!

Daarbij vernamen wij uit betrouwbare bronnen dat er dankzij dit bijzondere plein een paar miljoen euro aan subsidies is binnengehaald, te besteden aan nieuwe klimaatprojecten.

Basketballers van het Zadkine college gaven alvast een show om te laten zien hoe het plein straks als sportveld gebruikt kan worden. Misschien ook nog eens om te zwemmen of schaatsen, want water op het plein lijkt gegarandeerd.

Een musicalkoor van het Hofpleintheater trad op.

En er werd door leerlingen van het Zadkine college een show gegeven van zelf gemaakte kleding, deels vervaardigd uit allerlei restmateriaal.



Even napraten en nagenieten met een hapje.


Uiteraard zijn wij heel benieuwd hoe het plein oogt als het vol loopt met water bij een flinke moessonbui! Deze animatie van studio Analoog op de website van De Urbanisten geeft alvast een voorproefje.

Foto's: Johannes Odé en Mick Otten
Tekst: Mick Otten

9 december 2013

Echte Helden leven zich in de Kinderkunstweek uit met Odysseus


In de herfstvakantie vond voor de eerste keer de Kinderkunstweek Echte Helden, Odyssee Editie plaats, georganiseerd door Stormfabriek. Vijf dagen hebben kinderen zich uitgeleefd in dans, theater, muziek en het maken van kostuums en decors onder leiding van vakdocenten.

Elke dag kwamen kinderen van 6 tot 12 jaar uit de Deelgemeente Noord naar 't Klooster om aan de slag te gaan met het verhaal van de Odyssee.


Caty Palmen van de Stormfabriek legt uit: 'We hebben gekozen voor de Odyssee, het verhaal van de held Odysseus. Na  het veroveren van de stad Troje gaat hij op weg naar huis. Als basis van Echte Helden maakten wij gebruik van het boek 'De lange weg naar huis' van Michael de Cock en Gerda Dendooven.'

Maandagochtend brengt art director Fenna Stapel wilgentakken naar 't Klooster die als decorstukken dienst gaan doen.

Met de wilgentakken kun je een bos maken.

 Of een tent bouwen.

Of een brug bouwen.


Choreograaf  en dansdocent Regina Magnus stimuleert de kinderen om zelf te bedenken hoe ze het verhaal van Odysseus willen uitbeelden.

En natuurlijk oefent ze verschillende dansvormen, tot grote hilariteit van de kinderen.


Het verhaal van Odysseus wordt natuurlijk wel in moderne stijl verbeeld. Dus mag ook breakdance gebruikt worden om het verhaal te laten zien. In de workshop van Lorenzo Elstak blijkt er heel wat talent onder de kinderen te zijn.


Hans de Vries van Afrika Percussie geeft les op de Afrikaanse djembé trommels.

Voor de meeste kinderen is dit de eerste keer dat ze djembé spelen. Na een uurtje spelen hebben ze al verschillende ritmes in de vingers.

Kleren maken de man…  Van lappen stof maken de kinderen kostuums.

Verkleed als cyclopen (eenogige reuzen, vandaar het ene grote oog op hun voorhoofd) zullen ze in het toneelstuk van Odysseus de krijgers flink angst aanjagen.

De krijgers zetten hun zelfgemaakte helm op.

Docent slagwerk Julius Schulz studeert verschillende ritmes in op de bekkens. Straks maken ze het toneelstuk met hun muziek nog spannender.


'Jullie kunnen het' roept Caty tegen de kinderen met wie ze verschillende onderdelen van de voorstelling instudeert.

Belangrijk onderdeel van het stuk is het paard van Troje. Met kartonnen dozen weten de kinderen een op een paard gelijkend decorstuk te maken.



Als dat hoofd er nou maar aan blijft hangen.

Woensdagmiddag verzorgen dansers van het Scapino ballet een masterclass en dansvoorstelling.

Met prachtige dansscènes laten ze zien hoe je verschillende emoties in dans en beweging kunt uitbeelden. Stil en verwonderd kijken de kinderen toe.

Danser Eldridge doet een poging de kinderen los te krijgen en vraagt: 'Wat doen jullie als jullie heel blij zijn? Ik kan jullie niet horen….'

En ja hoor, ze gaan los.

De kinderen mochten hun eigen favoriete muziek meenemen, waarop de dansers uitbeelden wat ze bij de muziek voelen.



Vervolgens worden ze uitgenodigd om ook zelf te gaan dansen, samen met de dansers. Ze weten van geen ophouden.


Vrijdagmiddag is het zover: na alle repetities wordt het verhaal van Odysseus opgevoerd. De kinderen speelden met veel enthousiasme voor ouders, familie en vrienden hun eigen Echte Helden voorstelling


Acteur Erik van Welzen is vandaag Odysseus.

Telemachos de zoon van Odysseus moet zijn vader lange tijd missen.

Odysseus vertelt dat hij met de koning mee moet om de stad Troje te veroveren.


Met zijn krijgers vertrekt Odysseus naar Troje. Het is een lange reis en de strijd zal gevaarlijk zijn.



10 jaar lang werd strijd gevoerd om Troje te veroveren, maar steeds zonder succes.


Alleen met een list kon de stad veroverd worden. Odysseus tegen zijn krijgers: 'We gaan een groot paard bouwen en daarin verbergen we ons. Al onze andere krijgers vertrekken. We doen net alsof het een cadeau is voor de bewoners van Troje. En als het donker is en iedereen slaapt, komen wij uit het paard, doen de stadspoorten open en laten we al onze andere krijgers stiekem binnen.'


De tien dapperste krijgers kruipen in het holle paard.

Iedereen moet natuurlijk muisstil zijn in het paard, want anders hebben de bewoners van Troje door dat het een valstrik is. Dan gaat opeens een mobieltje af en roept iemand: 'Odysseus, je bent vergeten je mobieltje uit te zetten…' Odysseus verontschuldigt zich en zet hem meteen uit.

De bewoners van Troje laten het paard de stad binnen en vieren feest, omdat ze denken de strijd te hebben gewonnen. Maar midden in de nacht komen Odysseus en zijn krijgers uit het paard en zetten de poorten open. Precies zoals Odysseus had bedacht.

Tromgeroffel zwelt aan en...

Hoera, de list van Odysseus is gelukt.



'Yeah, we hebben na 10 jaar eindelijk Troje veroverd' roept Odysseus trots.


Maar dan begint de lange weg naar huis over zee. Odysseus en zijn krijgers moeten vele ontberingen trotseren.



Ze hadden al een tijd gevaren en hadden dorst en honger en legden aan voor de kust van een eiland. 

Wat ze toen nog niet wisten is dat het eiland vol cyclopen zit: gevaarlijke reuzen met één oog. Groot, dom maar heel sterk.



Maar ze weten met een list te ontsnappen aan een cycloop en zetten hun thuisreis voort.

Op een volgend eiland worden ze opgeschrikt door wilde dieren.

Als de kust veilig is gaan ze aan land en op onderzoek uit in het bos.

Ze verrassen de wilde dieren en - geschrokken van de krijgers van Odysseus - klimmen de apen op het eiland de bomen in.



Het gevaar is geweken en de krijgers vieren dat met een dans.

De reis wordt voortgezet, maar er is geen wind. Gelukkig komt de god Aiolus - de god van de wind - te hulp. Hij geeft Odysseus een zak waarin alle winden zitten, behalve de westenwind. Die heeft Aiolus vrijgelaten, zodat Odysseus snel thuis is. Ze mogen de zak niet openmaken, want dan vliegen alle winden er uit en komt er storm. Vlak voor de kust van zijn geliefde eiland valt Odysseus in slaap.

Ineens schrikt hij wakker. De bemanning was zo nieuwsgierig naar de inhoud van de zak, dat ze hem toch open hebben gemaakt. Er steekt meteen een zware stom waardoor ze ook nog eens in de verkeerde richting varen.

Het schommelen van de boot in de storm wordt hier door de kinderen rollend over de grond verbeeld.

Het tromgeroffel van de djembé spelers maakt de voorstelling nog spannender.

Er dreigt een volgend gevaar: de tovenares Kirke verandert Odysseus' krijgers in dieren. 

Met acrobatische toeren beelden de kinderen dieren uit.


 



Maar ook het avontuur met Kirke loopt goed af en uiteindelijk keert Odysseus veilig terug bij zijn zoon Telemachos, die jaren lang in spanning heeft gezeten over het lot van zijn vader.

Meer dan 150 kinderen hebben deelgenomen aan de kinderkunstweek en veel familie en vrienden kwamen naar de voorstelling kijken. Als het aan de kinderen ligt, mag dit event de volgende vakantie weer.

Foto's en tekst: Johannes Odé en Mick Otten